Reisverslagen KRAS Vietnam rondreis

Yvonne Albersen: Vietnam is onvergelijkbaar

Oktober ben ik, als alleengaande, met Kras naar Vietnam gegaan. Het was een onvergetelijke ervaring! Hoewel ik al aardig wat Krasreizen heb gemaakt, was Vietnam onvergelijkbaar. Wat een mooi land en wat vooral opviel was dat de bevolking enorm leergierig en werklustig is. Beslist geen, "dat komt wel een keer" cultuur.
Ik heb tijdens deze reis heel veel gezien en ook duidelijk het verschil tussen Noord- en Zuid Vietnam meegekregen.
Graag wil ik met nadruk vermelden dat je als alleengaande beslist niet alleen bent! Op al mijn reizen werd ik in de Krasfamilie helemaal opgenomen. Ben net terug uit Argentinië en ga in mei alweer naar Brazilië. Hoezo verslaafd aan Krasreizen????

Yvonne Albersen

Else Linneweever: Weet je waarom de Vietnam vakantie zo'n succes is?

(Iedereen was laaiend enthousiast, we hadden een zeer bereisde groep.) Natuurlijk het land en Bart. Een reisleider is een wezenlijk onderdeel van je reis of hij geslaagd is of niet. Maar wat van deze reis zo leuk is, is dat er zoveel doe-dingen in verwerkt zijn. Dat is heel bijzonder. Geloof het of niet, dat komt niet vaak voor. A.S woensdag gaan we met Kras naar Argentinië. Helemaal geen doe-dingen zover we kunnen zien. Dat is jammer en dat maakt Vietnam nou zo unique! Je hebt gewoon veel meer feeling met het land als je b.v in de stromende regen op de fiets zit (zal dit mijn hele leven niet vergeten!), allemaal met een paarse poncho aan of lekker in een bootje, lekker dagje strand, fietsen door de rijstvelden, wandelen en de ondergaande zon zien, de dinees, ook heel geslaagd en ga zo maar door. Echt top!
Als cijfer geven mijn echtgenoot en ik Vietnam een 9.
Dit wilde ik even kwijt

Groetjes
Else Linneweever

José Heupink: Rondreis Vietnam

Reisleider: Christophe Angelet.
Gids: Hoang Thi Minh Thi

21 april:
De start van onze reis was nog een heel gedoe
We moesten eerst met de bus naar Frankrijk toe.
In Parijs zijn we aan boord gegaan
En doodmoe kwamen we in Ho Chi Minh aan.

22 april:
Maar na een douche en wat rust om op te knappen
Gingen we buiten het sfeertje happen.
Wat meteen opviel was het verkeer
Chaotischer kon het echt niet meer!
Massa's brommers rakelings aan je voorbij
En oversteken was waaghalzerij.
Voor de Vietnamezen was dit dolle pret
De eerste toon was gezet.

23 april:
Vandaag een rondrit door Ho Chi Minh stad
We hebben ogen te kort gehad.
We bezochten de Pagode van een Chinese Godin
Daarna verder China Town in.
Op de eendenmarkt wist je niet wat je zag
Wat daar toch allemaal te kwekken lag!
Voor onze begrippen zielig misschien
Maar uiterst fascinerend om te zien.
De markt daarna was een kleurrijk geheel
Groenten, fruit en kruiden heel veel.
Deze geuren en kleuren blijven altijd hangen
Iets wat je later terug doet verlangen.
Het oorlogsmuseum was een bittere pil (War Remnants Museum)
Bij het zien van de beelden werden we allemaal stil.
Er bekroop ons een beklemmend gevoel
Oorlog, wat dient dat voor doel?
Het afslachten van mensen, alles kapot
Je vraagt je af: is er geen God?
Nooit meer oorlog, we hebben het vaker gehoord
Maar telkens opnieuw wordt de vrede verstoord.
's Middags de rijstvelden bezocht
Hier maakten we een heerlijke tocht.
We pikten een terras aan de Saigon Rivier
Het was heerlijk toeven hier.
Na een show en diner zijn we moe maar voldaan
Terug naar ons hotel gegaan.
Einde van een dag, weliswaar vermoeiend
Maar aan de andere kant enorm boeiend.

24 april:
Vandaag zijn we naar Can Tho gereden
Om de dag op de Mekong te besteden.
We klommen in de boten
En wat hebben we genoten!
Alles speelt zich af op en langs het water
Natuurlijk werd dit vastgelegd voor later.
We kregen een indruk hoe de mensen leven en wonen
En alsmaar hun lieve glimlach tonen.
Uit hoeken en gaatjes
Kropen kindertjes als plaatjes
Roepend en zwaaiend naar ons toe
Hartverwarmend, en hoe!
Een paar leuke stops en ook de lunch was heel goed (rijstpofferij+drankjes proeven)
Daarna weer verder met goede moed.
De ferry bracht ons naar de overkant
En toen we daar waren beland
Namen we de cyclo naar het hotel
Dit was lol, dat begrijp je wel!
Einde van weer een heerlijke dag
Wat je toch zeker zo stellen mag.

25 april:
Vandaag gingen we vroeg op pad
Zonder ontbijt te hebben gehad.
Dit volgde later
Eerst nog over het water.
Maar onder invloed van eb en vloed
Wat we niet hadden vermoed
Ging bijna iets verkeerd
Voor we waren afgemeerd.
We dreigden vast te lopen
Maar dat kun je natuurlijk niet verkopen
Dus werd getrokken, geduwd en gerukt
Uiteindelijk is het dan toch gelukt.
Na het ontbijt ook nog in de fruitgaard gaan kijken
Echt de moeite waard zo zou blijken.
Toen naar de drijvende markt, zo magnifiek (Cai Rang)
Al die bedrijvigheid op het water, werkelijk uniek!
Een adembenemende belevenis
Die met niets te vergelijken is.
Ontelbare bootjes, rij na rij
En daar ergens tussenin voeren wij.
Wat een sfeer!
En er komt nog veel meer.

26 april:
De bus bracht ons weer naar de ferry
En vandaag was er heel wat herrie
Want handelaren groot en klein
Schreeuwden dat je bij hen moest zijn.
Op de weg terug
Passeerden we de My Thuang brug.
En naar we hebben gehoord
Is dit de eerste hier in zijn soort.
Vietnam mag er meer pronken
En Australië heeft hem geschonken.
Maar, zoals ons werd verteld,
Hebben ze wel hun eisen gesteld.
Want de tol, zo waren hun wensen
Moet worden besteed aan de arme mensen.
De Mekong Delta nu gehad
En weer terug in Ho Chi Minh stad.

27 april:
Nieuwe dag, nieuw begin
Op naar Tay Ninh.
We kwamen door de plaats waar Kim heeft geleefd
En dat vreselijke bombardement heeft beleefd.
Hier is de bewuste foto gemaakt
Die over de hele wereld beroemd is geraakt.
We gingen de Cao Dai Tempel bezoeken
En men deed ons uit de doeken
Caodaisme is een samenvoegsel van religies, vijf in getal
Het ideale geloof vinden ze vooral.
De tempel was prachtig om te zien
En zeer kleurrijk bovendien.
Veel priesters en nonnen in een lange rij
De ceremonie begon en wij waren erbij.
Een indrukwekkend geheel bij elkaar
Dit had zich geloond, echt waar.
Na een heerlijke lunch gingen we uitgerust en fris
Op weg naar de volgende belevenis.
De Cu Chi Tunnels waren nu aan de beurt
Dat is toch iets wat je hart verscheurt!
We kregen een klein beetje beeld
Van wat zich tijdens de oorlog af heeft gespeeld.
Duidelijk werd eens te meer
Oorlog doet heel veel zeer.

28 april:
Om vier uur ging de wekker
En we sliepen nog zo lekker
We zijn zo vroeg opgestaan
Om met het vliegtuig naar Danang te gaan.
In de lobby stond koffie en thee
En het ontbijt kregen we mee.
Voor het vertrek hebben we vernomen
Dat er voor Boudien een jaartje bij is gekomen.
Thi kwam met rozen, zo lief
Ze is een echte hartedief.
En na lang zal ze leven en hiep hiep hoera
Gingen we onze gids weer achterna.
Boudien heeft ons allen op een drankje getrakteerd
En dat werd zeer geapprecieerd.
Langs deze weg nog van alle mensen
Onze allerbeste wensen.
Bij 't Cham-museum een korte stop
En bij een Cham-toren, iets verderop. (1000 jaar oud)
Hier verbaasde ons toch wel het meest
Dat er destijds al zo'n beschaving is geweest.
Op de rijstvelden was het een drukte van belang
Vanwege oogsttijd rond Danang.
De rit verliep verder gesmeerd
En tegen de middag in Hoi An gearriveerd.
En na een wandeling door de stad
Hadden we het voor vandaag gehad.

29 april:
Nog voor het ontbijt de markt bezocht
Hier werd werkelijk alles verkocht.
Opmerkelijk was de vis
Omdat het hier een vissersplaats is.
Een spektakel voor het oog
Boeiend zo'n markt, dat behoeft geen betoog.
Dan onze fietstocht, dat was me toch wat!
En wat hebben we plezier gehad!
Hollanders in Vietnam op de fiets
Is dat iets, of is dat niets?
Als je ons door het verkeer zag gaan
Vroeg je je af, waar komt dat lef vandaan?
Van rechts naar links, tussen de brommers door
Dan fietste je achter, dan weer voor.
Iemand vertelde
Dat de vrouw van Christophe ons vergezelde.
En toen de tocht kort werd gestaakt
Handje gegeven en kennis gemaakt.
Toen we de grote weg verlieten
Werd het pas echt genieten.
Zo landelijk en heerlijke rust
En je werd je van zoveel schoonheid bewust.
Na een pauze werd het stad of strand
De keuze hadden we zelf in de hand.
Caroline was jarig, gefeliciteerd!
Ook zij werd met een bloemetje vereerd.

30 april:
Vandaag werd bevrijdingsdag gevierd
En alles was met vlaggen versierd.
Thi zong voor ons het volkslied van Vietnam
Toen kwamen wij met veel tam-tam.
Bovendien vonden we ook even tijd
Voor een eerbetoon aan onze Majesteit.
De Marmeren Bergen begonnen in zicht te komen
Vandaar dat hier veel beeldhouwers wonen.
We passeerden de Wolkenpas (Hai Van Pass)
Waarbij weer heel wat te kijken was.
Idyllische plekjes, ongerepte stranden
Alsof we in het paradijs belandden.
Dat het daar mooi is, is geen gerucht
Want de oh's en ah's waren niet van de lucht.
We kwamen door de geboortestreek van Thi, onze gids
Al was het dan maar voor een korte flits.
De snelheid verliep niet al te vlot
Want op veel plaatsen was de weg kapot.
Daarom een compliment voor onze chauffeur
Hij bracht ons veilig tot in Hué voor de deur.
Nog kort naar de markt, dan vlug gesoigneerd
Want we werden vorstelijk getrakteerd.
Gezamenlijk werden we naar een boot gebracht
Waar we al werden opgewacht.
Ieder van ons kreeg een koninklijk gewaad
Dat hoort zo als je naar een banket toe gaat.
Na veel lachen en gieren schreden we binnen
Het feest kon beginnen.
Caroline was koningin en samen met haar gemaal
Speelden zij de hoofdrol in dit verhaal.
Eerst was er een show met zang en muziek
Gespeeld op instrumenten, zeer authentiek.
Het diner was zonder te overdrijven
Veel te mooi om te beschrijven.
Juweeltjes in opmaak en variaties
En telkens weer nieuwe kunstzinnige creaties.
Voor Jos werd de avond ruw verstoord
Wegens ziekte moest hij eerder van boord.
Voor hem en Gonny een vervelend gedoe
We wensen hem veel beterschap toe.
Tot slot mochten we een bootje met kaarsje pakken
Dat lieten we in het water zakken
En in een romantische sliert dreven ze weg op het water
We deden een wens, of die uitkomt zien we later.

1 mei:
Een heerlijke boottocht op de Parfumrivier
Lieflijk en rustig was het hier.
Gestopt bij de Thien Mu Pagode, het symbool van Hué
En de Tombe van Tu Duc pakten we ook nog mee.
Een gigantisch complex met beelden en gebouwen
Maar het viel niet mee zo heen en weer te sjouwen
Want moeder wat was het heet!!!
Iedereen gutste van het zweet.
's Middags opnieuw op de pedalen
Om een "frisse" neus te halen.
We hebben een mooie route genomen
En zijn door fraaie dorpjes gekomen.
We vormden een lange stoet
En overal werden we vriendelijk gegroet.
Soms moesten we vaart verminderen
Voor zoveel nieuwsgierige kinderen.
Ze renden met je mee, sprongen zelfs op je fiets
Zoveel plezier dat doet je toch iets.
Over de velden kon je eindeloos kijken
Echt iets om je geest te verrijken.
Af en toe gestopt bij een mooi vergezicht
Onze Yin en Yang weer in evenwicht.
Ook werden we al brutaler in het verkeer
Want we durfden al veel meer.
De zadels zorgden bij velen
Voor problemen aan de tere delen
En al was het met pijn in de rug
Voldaan brachten we onze fietsen terug.

2 mei:
Als eerste de Citadel gaan bekijken
En tijdens de rondgang zou blijken
Dat hier flink werd gerepareerd
En met hulp van elders gerestaureerd.
Dubbel ommuurd, mooie gebouwen
Met figuren erin uitgehouwen.
Daarna werden we naar het vliegveld gebracht
Omdat Hanoi nog op ons wacht.
Lieve Doc stond aan het vliegveld om ons uit te zwaaien
We konden nog even over haar bolletje aaien.
We reden door de delta van de Rode Rivier
De waterhyacinten bloeiden volop hier.
Toen naar de Tempel van de Literatuur
Behoorlijk druk daar op dit uur.
Zuilen met namen van studenten
En gebouwen met ornamenten.
Op de trap van het museum ons broodje gegeten
Want het restaurant was vol moet je weten.
Onze harten begonnen sneller te kloppen
Op naar het Theater van de Waterpoppen.
We kregen een waaiertje en cassette kado
De show echter vonden we maar zo-zo.
Maar... het diner daarna was eerste klas
Een overdaad waaruit te kiezen was.
Maar ondanks dat voelden we ons vies en moe
En wilden we naar onze kamer toe.

3 mei:
In Nederland gaan we naar Zandvoort aan de Zee
In Vietnam is dat naar Ha Long Bay.
Thi zei er is een helikopter te huur
Maar dat vonden we veeeeeeel te duur.
Gehandicapte kinderen
Die lieten zich niet hinderen
Toen we bij hen kwamen kijken
Op hun schooltje voor handwerkpraktijken.
Zo kunnen ze in hun eigen onderhoud voorzien
En zich volwaardig voelen bovendien.
Dan naar de keramiekfabriek gegaan
Hier werd alles met de hand gedaan
Terug in de bus om de tijd wat te doden
Kregen we een kwisje aangeboden.
Karel was heel wijs
Hij won de eerste prijs.
Ook Carla, Rick en Ronald hebben het prima gedaan
En zullen als winnaars de boeken in gaan.
Tegen de middag bereikte we Ha Long Bay
En begaven ons op de Zuid-Chinese Zee.
Aan boord hoorden we dat Ronald verjaart
Buiten bloemen kreeg hij warempel een taart.
Weer was het lang zal ze leven
Alvorens ons aan de lunch te begeven.
Rondom ons heen wisten we niet wat we zagen
Zoveel eilandjes, hoge en lage.
Bij een paar eilandjes halt gehou(d)wen
Hier kon je naar boven sjouwen.
Daar hoog boven werd je moeite beloond
Want een prachtig vergezicht werd aan je getoond.
Sommigen van ons hebben gezwommen
Terwijl anderen naar boven klommen.
Ook de grotten waren de moeite waard
Hier weer nieuwe energie vergaart.
Als woorden mooi en prachtig niet bestonden
Hadden wij ze nu uitgevonden.

4 mei:
Alweer een boottocht zou je zeggen
Toch is hier iets bij uit te leggen
Want wat was dit heerlijk, puur natuur
Volop genieten en dat voor twee uur.
Door de rotsen, soms was het bukken
Tam Coc kon echt niet mislukken.
Mensenkinderen wat was dit fijn
Een voorrecht om hier bij te zijn!
Toen nog naar twee tempels (Dinh Tien Hoang+Le Dai Hanh in Hoa Lu)
Met hele hoge drempels.
Mooi bewerkt hout
En wel duizend jaren oud.

5 mei:
Rest nog het Mausoleum van Ho Chi Minh
Daarna voor de terugreis het vliegtuig weer in.
Bij het Mausoleum sloten we aan achter de lange rij
En schuifelden aan Uncle Ho voorbij.

Nu nog even resumeren
Waarbij een paar dingen de revue passeren.
Wat kun je achteraf van Vietnam zeggen?
Dit is niet zo makkelijk uit te leggen
Vietnam is zo'n land wat je moet voelen en ruiken
Je moet tussen de mensen duiken
En ervaren alles wat het biedt
Dan is het dat je echt geniet.

Dan het verkeer
Dit verbaasde telkens weer
Maar we zouden al gauw leren
Het zijn meesters in het manoeuvreren.
En dat we voor dit land zijn gezwicht
Kun je lezen in dit gedicht.

We waren een leuke groep, het klikte goed
Dat is ook wat je hebben moet.
In 't begin even wennen, dat is waar
Maar als vrienden gaan we uit elkaar.

Nu naar Christophe en onze lieve Thi
Dit span had het goed onder de knie.
Lopen, rennen, regelen van zaken
Om het ons naar de zin te maken.
Met Christophe en Thi was het echt boffen
Met hen hebben wij het SUPER getroffen.

Het is voorbij, het is gedaan
Maar Vietnam blijft op ons netvlies staan.

Met liefde gemaakt door:

José Heupink

Wij publiceren graag uw reisverslag!
Schrijf naar schrijf ons

Informatie en boekingen: